Bilmez miyim Hiç - Edip Cansever




Bilmez miyim Hiç...


Bilmez miyim hiç bütün bu sözler ne der ona

Bu sözler ve bu sözlerin içinde çırpınan uzaklıklar

Dolaşıyorum bir başıma, ortalıkta kimsecikler yok

Kıyılar da bomboş, kır yolları da

Soluğumu duyuyorum ara sıra, bir onu duyuyorum

Duymuyorum belki de, biliyorum yalnızca

Ayaklarımın altında yaban naneleri, kekikler

Yol kenarında bir kapı, tahta

Peki, kim yitirmiş evini, ya da

Hangi yitikle yok olmuş o yapı

Kimbilir

Vuruyorum yokuş aşağı, kıyıya

Bir taşın üstüne oturuyorum

Ben oturur oturmaz

Çıkıyor kuytularından bütün görünümler

Ve ufak bir oyun oynuyor bana doğa

Alıp alıp götürüyor gözlerimi bıkmadan

Kısalıp uzayan bir çift yılan balığını andıran gözlerimi

Güneşin şavkından yuvarlanan çakıllara

Tam o sıra bir vapur yanaşıyor iskeleye uzun sürecek bir sonbahar taslağı gibi

Denize yeni sürülmüs bir tarlaya benziyor, uyanık, diri

Ve işin tuhafı bense

Alışıyorum gittikçe

Her gün bir parça daha alışıyorum yalnızlığıma

Ürperiyorum bir ara arkamdaki ayak sesinden

Ve bu yüzden mi bilmem

Durup bir süre çevreme bakar gibi yapıyorum

Sürüyle kus havalanıyor defnelerin içinden

Sürüyle, evet, hatırlıyorum birden

Nicedir unutmuşum saymayı bile günleri

Dağılıp gitmişler herbiri bir yana

Kuşlar gibi, onlar da

Benimse ne gidecegim bir yer

Ne de özlediğim bir şey var

Öyleyse neden yazıyorum bu sözleri ona

Bu biraz sevdaya benzeyen, biraz da sevdasızlığa

Böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük

Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana.


Uzun bir cumartesiyi hatırlıyorum, saat on iki

Dalıp gidiyorum, düsünüyorum da, saat on iki

Bir sigara yakıyorum, bir kağıda bir iki dize yazıyorum

Yerini iyi bilen, onurlu bir iki sözcük daha

Ama hiç kımıldamıyor, akrep de, yelkovan da

Yani tam böyle birşeye benziyor zaman

Yılgın ve çarpıcı renkler içinde pek kımıldamayan

Çıkageliyor sonra, saat on iki.


Anlıyorum

Yaşam elbette uzun biz duyabildikçe sevgiyi

Yalnızca bunun için uzun

Yani sevgiyle de sevebilir insan, sevdayla da

Örneğin

Bir sevgiyi yontup onarmak için

Döğüşmek de sevgidir

Ve benim bildiğim kadarıyla

Her şeydir bir insan, her şeydir

Yalandır kısalığı yaşamın

Ve özellikle insan dediğimiz şey

İnançli bir insan soyunun parçasıysa.


Sonunda başbasa kalıyoruz gene

Başbaşa kalıyoruz doğayla ben

İşte az önce yağmur da başladı, cumartesi günlerden

On temmuz cumartesi

Bir vapur daha kalkıyor iskeleden

Ve yağmur hızlanıyor biraz

Uzanıp yatsam diyorum otların üstünde çırılçıplak

Tam öyle yapıyorum

Şimdi yağmuru seviyorum, şimdi yağmuru seviyorum, yağmuru seviyorum.

7 görüntüleme